Merhaba.
Bu blog, yalnızca anı paylaşmak ya da duygusal boşalım sağlamak için açılmış değil.
Amacım; popüler kültürün inşa ettiği Asya imgesini çözümlemek, romantize edilen ilişkilerin görünmeyen yüzünü ortaya koymak ve bu dünyaya hayranlıkla bakan zihinlerde eleştirel bir alan açmaktır.
Bugün Kore dizilerinde gördüğünüz “duygusal adam” figürü, Japonya’da idealize edilen “sessiz ama özverili eş” imajı ya da genel olarak Doğu Asya’nın “gizemli kadın” portresi — hepsi kusursuzca paketlenmiş, dışarıya servis edilen birer sosyokültürel simülasyondan ibaret.
Ama gerçek hayat öyle işlemiyor.
Asyalı biriyle evlendiğinizde ya da orada yaşamaya başladığınızda karşılaşacağınız şey;
sizi her an gözlemleyen ama nadiren konuşan bir çevre,
duyguları bastırmanın bir erdem sayıldığı ilişkiler
ve sonunda, kendi kimliğinizin adım adım silinmesidir.
Bu blogda;
📌 sessizliğin baskı biçimi olarak nasıl işlediğini,
📌 sosyal medyada “ideal çift” olarak pazarlanan evliliklerin ardında neler döndüğünü,
📌 ün kazanan bazı figürlerin neyi sakladığını,
📌 ve nihayetinde “sevgi” adı altında bireyin nasıl sistematik olarak kontrol altına alındığını** yazacağım.
Evet, bazı yazılarım sosyal medyada ün kazanmaya başlamış kişilerin canını sıkacak.
Çünkü bu blog, parlatılmış imajların ardındaki görünmeyen buzdağını ifşa etmeye kararlı.
Bazılarının “mükemmel evlilik”, “sakin hayat” diye pazarladığı ilişkilerin içinde susturulmuş kadınlar, yalnız bırakılmış çocuklar ve robotlaşan bireyler olduğunu göstereceğim.
Bazı hikâyeler bizzat yaşanmış, bazıları fısıltıyla kulaktan kulağa ulaşmış, bazıları ise çoktan silinmiş hesapların arasında kalmış olabilir.
Ama gerçek, sesini arayan her yerde hâlâ titreşiyor.
Hazırsanız, bu titreşimi birlikte büyütelim.
Çünkü artık o sessizlik konuşmak zorunda.
Uzakdoğu masalları 